Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

Τραγούδια των Τζουμέρκων: Η κόρη και ο αρραβωνιασμένος

33. Η κόρη κι ο αρραβωνιασμένος

Μου ‘παν η κόρη αρρώστησε – βαριά για να πεθάνει
Θέλω να πάω να την ιδώ – κ’ οι βίγλες δεν μ’ αφήνουν
Στην πόρτα στέκουν τριανταδυό – στο παραπόρτ’ τριάντα
Στον οβορό της λυγερής – θεριά κοστεκιασμένα
Έρριξα πλάνο στα θεριά – και πλάνεψα τριάντα
Και πλάνεψε τριανταδυό – και μέσ’ την κύρη μπήκα
Μα δεν εξαρματώθηκα – την κόρη να φιλήσω
Μόν’ έσκυψα τη φίλησα – με τ’ άρματα ζωσμένος
Φιλώ την κόρη μια φορά – φιλώ την κόρη δύο
Και μέσ’ το τρίτο φίλημα – μου ξαπολιέται ο μάρκος
Ας είν’ ας είναι μάρκε μου – και θα στο ξαντενέψω
Θε να σε πάω στην αλυκή – να σε φπρτώσω αλάτι.

0 Responses to “Τραγούδια των Τζουμέρκων: Η κόρη και ο αρραβωνιασμένος”

Δημοσίευση σχολίου